Filosofie

“Benader paarden op basis van hun natuurlijk gedrag,
leer met hen om te gaan op een manier die jullie beiden verstaan en ontwikkel jullie samen als een geheel !”

In onze huidige maatschappij zijn er heel wat mensen die een expertise hebben opgebouwd i.v.m. paarden: ruiters, paardentrainers, natural horsemanship’ers, dierenartsen, paardentandartsen, osteopathen, voedingsdeskundigen, ethologen, wetenschappelijke onderzoekers, officiële instanties… Om uiteindelijk deze prachtige dieren beter te kunnen verstaan en er mee omgaan, ben ik er van overtuigd dat een samenwerking tussen al deze disciplines het welzijn van paard en mens zal verbeteren. Ondanks de lange domesticering van paarden blijven deze dieren hun natuurlijk paardengedrag behouden. Hierdoor is het niet verwonderlijk dat er soms conflicten ontstaan tussen enerzijds onze manier van omgaan met paarden en hun natuurlijke noden. Het stalmanagement, de omgang en het trainen van paarden gaat dikwijls gepaard met “moeten”, zonder dat er rekening gehouden wordt met wat een paard echt nodig heeft en hoe hij kan leren. Heel dikwijls wordt nog steeds gebruik gemaakt van de menselijke “machtspositie”. Het is algemeen geweten en wetenschappelijk onderbouwd, dat om een goed welzijn van paarden te garanderen, hen zo kort mogelijk bij de “niche” te laten leven waarin ze zich duizenden jaren ontwikkeld hebben.

Paarden werden in’t verleden enkel aanzien als werk- en recreatiedieren. Naast de klassieke dressuur, springen, eventing etc zijn er de laatste decennia allerhande strekkingen naar boven gekomen zoals het Natural Horsemanship, Equine Assisted Therapy, team building, zelfontdekking, managementbegeleiding, vrijheidsdressuur, agility enz.. De “bedrijfjes” rijzen uit de grond. Hierbij wordt gebruik gemaakt van het natuurlijk gedrag van paarden en worden (soms) ook goede resultaten behaald.

Ik kreeg bv. al dikwijls de vraag: welke paardendiscipline is nu het beste, welke verkies jij…? En naar mijn mening is er een simpel antwoord: alle disciplines baseren zich op hetzelfde fundamentele uitgangspunt: “hoe leren paarden”! Dus mijn antwoord is inderdaad simpel: kies die discipline waar je jezelf goed bij voelt en waarvan je weet dat dit zowel het paardenwelzijn als jullie onderlinge relatie ten goede komt!
Maar hoe weet je dit nu?

Door mijn wetenschappelijke achtergrond ben ik me gaan verdiepen in de paarden-ethologie. Het was een logische stap om mijn professionele kennis en ervaring te gaan projecteren op paarden. Er is al heel wat onderzoek verricht naar instinctief versus aangeleerd gedrag, en de gerelateerde  leerprincipes, maar er is nog een lange weg te gaan!

Maar enkel wetenschappelijke kennis is niet voldoende. Door het heel veel observeren van paarden, paardenmensen, de onderlinge interacties … voelde mijn “innerlijke ik” dat er nog “meer” was … gevoel! Niet alleen gevoelens van het paard, maar ook de onderlinge interactie tussen paard en mens! De combinatie van anatomie/fysiologie en psychologie vormen een symbiose, en ik wil dan ook trachten de wetenschap dichter bij de mensen te brengen, op een manier die verstaanbaar is voor paard en mens. En dit onafhankelijk van voor welke hippische stijl men een voorkeur heeft …